Wie goed doet: Janneke Dreesmann

Drie powervrouwen vertellen over hun drukke werk- en privébestaan. En hoe ze dat combineren met een eveneens veeleisende functie bij een goed doel. Deze keer: Janneke Dreesmann was advocaat. Ze stopte met werken om voor haar kinderen te zorgen. Na het overlijden van haar vader en nicht werd ze vice-voorzitter van de Stichting Mimi en hoofd fondsenwerving van het VUmc Cancer Center Amsterdam. ‘Natuurlijk heeft het iets controversieels om in Chanel geld in te zamelen. Maar het werkt.’

‘Ik was bezig met een cliënt toen zich heftige weeën aandienden. Onderweg naar het ziekenhuis hebben we nog de zaak doorgenomen’

‘Tot ik mijn vierde kind kreeg, heb ik gewerkt als advocaat. Ik was bezig met een cliënt toen zich heftige weeën aandienden. “We kunnen twee dingen doen”, zei ik. “Of ik ga nu weg, of u brengt me naar het ziekenhuis zodat we onderweg nog even de zaak kunnen doornemen”. Het werd het laatste. Mijn zoon werd drie weken te vroeg geboren. Na hem heb ik nog twee kinderen gekregen, een dochter die nu tien is en een zoon van zeven. Ik heb ze allemaal borstvoeding gegeven. Mijn man en ik komen allebei uit gezinnen van vijf kinderen. Een groot gezin is prachtig. Het is altijd mijn doel geweest om ze een leuk thuis te geven. Daar gaf ik graag mijn baan voor op, hoe leuk die ook was. In 1989 werd mijn vader ongeneeslijk ziek. Hij overleed binnen drie maanden. Zijn geestelijk lijden was het zwaarst, hij had geen hoop meer en wilde niet praten over zijn naderende dood. Ik lijk op hem. Hij had iets stouts, wilde altijd zijn grenzen verleggen. Het spontane, wat hij ook had, zit ook in mij. Zet me in een kroeg en ik heb het met iedereen naar mijn zin. In 1998 werd ik benaderd om het Bio Gala ten bate van gehandicapte kinderen te organiseren. Samen met een betrokken team van vriendinnen organiseer ik dat gala nog steeds. Per keer halen we ongeveer een miljoen op. In datzelfde jaar heb ik Bob Pinedo van het VU-ziekenhuis in Amsterdam ontmoet en ben ik in het bestuur van een van zijn stichtingen gekomen. We zamelen geld in voor kankerpatiënten. Daarnaast ben ik ook bestuurslid in de stichting Mimi, een organisatie die voor de psychosociale begeleiding van kankerpatiënten zorgt.’

‘Ik heb behalve het moederschap ook een andere uitdaging nodig’

‘Anders dan mijn moeder, die voor haar kinderen leefde, heb ik behalve het moederschap ook een andere uitdaging nodig. Werken voor een goed doel vind ik drie keer zo zwaar als de advocatuur. Voordat je iemand hebt overgehaald om zijn geld in te zetten voor een goed doel! Mijn ervaring als advocaat komt hier goed van pas. Ik kan het kaf van het koren scheiden en weet hoe je goede brieven moet opstellen. In de afgelopen twaalf jaar hebben we miljoenen euro’s opgehaald. We hebben hiermee onder andere een screeningscentrum opgezet bij het VU, waardoor patiënten binnen 48 uur weten of ze kanker hebben of niet. Als kind was ik al gevoelig voor mensen in nood. Toen ik advocaat was in ontslagzaken, was ik de psychotherapeut op kantoor.’

‘We hebben 14 miljoen euro binnengehaald’

‘In 2008 hebben we met verschillende televisie-uitzendingen in samenwerking met de Bingoloterij 14 miljoen euro binnengehaald. Ivo Niehe en Mies Bouwman waren er actief bij betrokken. Mijn man heeft me veel geholpen, door mensen uit zijn netwerk voor mijn verschillende goede doelen te interesseren. Hij is mijn eerste en grote liefde. Hij was de vriend van mijn broer en voelde aanvankelijk ook als een soort broer. Maar blijkbaar is er in onze jeugd een zaadje geplant. Toen we jaren later een keer samen op vakantie gingen, sloeg Cupido toe. Hij heeft een bijzondere geest, kan heel goed out of the box denken. Ik ben een wildebras, hij een intellectueel. Als ik vroeger op een hockeyfeest de microfoon pakte om aandacht te krijgen, vond ik dat nogal looserig van mezelf. Hij vindt dat juist fantastisch.’

‘Het gaat erom wie je bent als mens, niet hoeveel geld je hebt’

‘Mijn man voorkomt dat ik oppervlakkig word. Ik wil iedere dag feest, hij heeft minder de behoefte om alles mee te maken. We zijn beiden opgevoed met normen en waarden en voelen ons beide bevoorrecht. Het gaat erom wie je bent als mens, niet hoeveel geld je hebt. Daar hebben mijn ouders op gehamerd en daar ben ik nog elke dag blij mee. Geluk komt van binnenuit. Natuurlijk houd ik van mooie spullen, ik ben een vrouw. Het heeft iets controversieels als je in een prachtige lange avondjurk geld inzamelt voor een goed doel. Maar zonder dat feestgevoel krijg ik dat geld niet binnen. De sleutel tot geluk is volgens mij dat je niet negatief over anderen praat en een ander het beste gunt. Ik wil niet afhankelijk zijn van wat anderen over me denken. Met zes kinderen heb ik niet echt tijd voor rust, en daar verlang ik soms wel naar. Maar ook weer niet. Ik vind rust in het feit dat ik moeder kan zijn en niet nog duizend andere dingen erbij moet doen. Gewoon zijn is ook geluk. Ik wil altijd hoop geven aan zieke mensen. Mijn vader was kwaad over zijn naderende dood, had geen hoop meer. Maar als je hoop houdt, is er meer mogelijk.’

Lees hier ook het interview met Winnie Sorgdrager, oud-minister van justitie. Ze werkt tegenwoordig bij de Raad van State en heeft in haar vrije tijd een bestuursfunctie bij Unicef.

Tekst: Karin Kuijpers Fotografie: Huib van Wersch Haar & make-up: Carmen Zomers en Patricia Snoek Styling: Birgitta Gadellaa

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+